You are here

ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΟΝΤΙΤΙΔΑ

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μεταβολικό σύνδρομο πολυπαραγοντικής αιτιολογίας που οφείλεται σε ανεπαρκή σύνθεση, έκκριση ή διαταραχή της δράσης της ινσουλίνης και συνήθη συστηματική νόσο των περιοδοντολογικών ασθενών.

Η κλασική συμπτωματολογία του διαβήτη περιλαμβάνει την πολυουρία, πολυδυψία και πολυφαγία και εμφανίζεται συχνότερα στον τύπου 1 σε σχέση με τον τύπου 2. Οι διαβητικοί ασθενείς τύπου 1 συχνά εκδηλώνουν απώλεια βάρους, ναυτία, εμέτους, ευερεθιστότητα και απάθεια.

Η σχέση του με την περιοδοντική νόσο είναι αμφίδρομη. Η περιοδοντική νόσος αναφέρεται ως η 6η επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη δεδομένου ότι εμφανίζεται με αυξημένη συχνότητα, έκταση, βαρύτητα και ρυθμό εξέλιξης σε διαβητικούς ασθενείς τύπου 1 και 2 και επηρεάζεται από το επίπεδο ρύθμισής του.

Οι περισσότερες των ερευνών δείχνουν ότι όσο πτωχότερη είναι η ρύθμιση του διαβήτη, τόσο χειρότερη είναι η κατάσταση των περιοδοντικών ιστών που συνοδεύεται από εκτεταμένη οστική καταστροφή και εικόνα έντονης και γενικευμένης φλεγμονής.

Οι διαβητικοί ασθενείς παρουσιάζουν διαταραχές της δραστηριότητας των κυττάρων της άμυνας του οργανισμού, ενώ μειωμένη εμφανίζεται και η παραγωγή του κολλαγόνου. Η φύση των υποκείμενων παθογενετικών μηχανισμών δεν έχει απόλυτα διευκρινισθεί. Αντίστροφα, η παρουσία προχωρημένης περιοδοντικής νόσου φαίνεται ότι επιπλέκει τη ρύθμιση του διαβήτη και σχετίζεται με βαρύτερες διαβητικές επιπλοκές.

Αν και η περιοδοντική νόσος στους διαβητικούς δεν εμφανίζει κάποια διακριτή κλινική εικόνα, η παρουσία εντούτοις συχνών περιοδοντικών αποστημάτων, υπερπλασίας των ούλων, γρήγορης οστικής καταστροφής ή καθυστερημένης επούλωσης θα πρέπει να κινητοποιήσουν τον κλινικό οδοντίατρο ότι ο ασθενής πιθανόν πάσχει από αδιάγνωστο ή αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη. Ο διαβήτης παρουσιάζει ποικίλες στοματικές εκδηλώσεις, όπως ξηροστομία και αίσθημα καψίματος στο στόμα ή τη γλώσσα, τερηδόνα και στοματίτιδα.

Η περιοδοντική θεραπεία σε ασθενείς με καλά ρυθμισμένο διαβήτη πραγματοποιείται όπως ακριβώς στους υγιείς μη διαβητικούς ασθενείς και μπορεί να πραγματοποιηθεί χειρουργική του περιοδοντίου και να τοποθετηθούν εμφυτεύματα με υψηλά ποσοτά επιτυχίας. Σε ασθενείς με διεγνωσμένο αλλά αρρύθμιστο διαβήτη συνιστάται η παροχή μόνο επείγουσας οδοντιατρικής φροντίδας μέχρι να ελεγχθεί η υποκείμενη νόσος. Στην περίπτωση που ο βαθμός μεταβολικού ελέγχου είναι χαμηλός ή άγνωστος συνιστάται η χορήγηση αντιβιοτικής θεραπείας σε συνδυασμό με οποιαδήποτε χειρουργική διαδικασία ή επί παρουσίας κάποιας ενδοστοματικής λοίμωξης.

Ο οδοντίατρος θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει επείγουσες καταστάσεις, όπως μία υπογλυκαιμική κρίση. Στις περισσότερες των περιπτώσεων οι διαβητικοί με επαρκώς ρυθμισμένο σακχαρώδη διαβήτη είναι σε θέση να αποδεχθούν την περιοδοντική θεραπεία με ασφάλεια και χωρίς κάποια τροποποίηση του πρωτοκόλλου, συνοδευόμενη πάντα όμως από την κατάλληλη υποστηρικτική θεραπεία.